Cirkowiroza
Chorobę tę wywołuje cirkowirus gołębi (PiCV). Obecnie droga zakażenia nie jest zbyt jasna, ale najprawdopodobniej wirus rozprzestrzenia się za pośrednictwem odchodów, a być może także za pośrednictwem wody i jedzenia, które jest zakażone, a możliwe, że także drogą kropelkową. Wirus atakuje młode gołębie w wieku 4-12 tygodni. Tego wirusa, często porównuje się do ludzkiego AIDS, czyli nagły spadek odporności całego organizmu lub poszczególnych organów.
Gołębie mają mało charakterystyczne objawy: utrata apetytu, osowiałość , zaburzenia w pierzeniu , nagromadzenie płynu w wolu i zaburzenia koordynacji ruchowej. U 60% chorych gołębi występuje silna wodnista biegunka. Czynniki stresowe np. pierwsze loty i wystawy są czynnikami sprzyjającymi rozwojowi schorzenia. Śmiertelność wynosi średnio 20% (Raue 2004). Choroba bardzo często występuje w trakcie lotów konkursowych i wystaw. Podczas badania sekcyjnego obserwujemy silny zanik bursy Fabrycjusza i grasicy. Narządy te pełnią dużą rolę w układzie odpornościowym dlatego schorzenie to powoduje bardzo silne i długotrwałe uszkodzenie układu odpornościowego. Z tego powodu bardzo często chorobie tej towarzyszą inne zakażenia np. Salmonelloza, Ospa, Mykoplazmoza. Szczepionki przeciwko tej chorobie obecnie brak. Bardzo ważna jest tutaj odbudowa układu odpornościowego i zwalczanie schorzeń oportunistycznych. Choroba jest rzadko potwierdzana w badaniach z powodu wysokiego kosztu takiego badania.

Spieniony kał od gołębia z cirkowirozą